More On Facebook Fan Pages

More on facebook fan pages
Following the previous chart on the most fanned pages on facebook i wanted to quickly share some unstructured thoughts. Jonathan rightly asked “what the VALUE is in being a fan, if any?” The short answer if you cannot be arsed to read the whole post is not much.

I’ve looked around quite a lot of products/brands fan pages and while it is impossible to say what is the percentage of user generated pages vs. official branded pages (far more of the former thats for sure), it is very easy to spot the different once on the page. Branded pages usually have some additional content / module on the page while UG will have a URL, short description and the rest are just the community features (the wall, feed, fan photos etc)

I like to think about fan pages on facebook as a visible cross between newsletter and a mini-microsite (by visible I mean that everyone can see how many people have subscribed to your page - something which no one knows in newsletters or any other email marketing program). To date apart from the O2 unlimited orgy of fun of which phenomenal success took me by surprise, I haven’t seen anything worth mentioning. If there is anything interesting that goes beyond simply extending the reach with what they already have - please do let me know. It’s not wrong, it just feels like an opportunity waiting to be realised.

These pages for the most part are mini-microsites in a sense that they usually tell you what this brand/product is up to these days and contain some content (photos, videos) as well as promotional stuff. The Apple student page is the best example for a full blown promotional microsite on facebook. Check also urban outfitters’. From a media brand POV, The Economist is doing a rather good job of extending it’s website content offering while linking back to The Economist website for further reading. I would like to see a better ( 2 way, that is) integration between FB and the mother website - currently it’s linking one way and I think that creating FB only polls or debates and presenting them back on the main website could be more interesting.

Fan pages are the new newsletters in a sense that by becoming fans people in-effect subscribe to the page’s notifications and updates. So if you have something new on the page, whether it’s a piece of content or promotional stuff you can notify your fans. But bare in mind that just like your newsletter lands on a cluttered inbox, your notifications are mixed with all the rest of the social activities/notifications and updates on people profiles and they can auto-delete / ignore them just as they do with emails.

So is there value for people? Well, not really, or, at least not added value beyond any other channel. Some brand might do facebook-exclusive promotional deals and thats indeed could be considered as value but as I said earlier, I’m waiting to see a more innovative use of the platform.

Is there value for brands? To some extent, yes there is. Consider this hierarchy of participation:

- become a fan/friend
- consume content (video/photos)
- vote in poll
- leave comment on wall
- read more on page/portal
- start a discussion
- actively share with friends
- upload content (video/photos)

So there is quite a lot of potential interaction with the brand here. However, I suspect that the ongoing interaction is far smaller in numbers that the actual fans figure. People on social networks are looking to socialise with their mates and express themselves; they’re not searching for information or products. So for the vast majority of ‘fans’ the ‘engagement’ with the brand starts and ends with becoming a fan - a quick, one-off gesture of showing emotional proximity.

Therefore, the main value is potentially a PR one which lies in the number of fans and the rate of growth of that figure. Consider the notion of visibility again. Unlike traditional newsletter where apart from limited active ‘tell a friend’ functionality, in the case of FB fan pages the social newsfeed means that every time that someone becomes a fan his/her mates read about it in their news-feed. That implicit or auto-WOM can be hugely beneficial for the brand especially in the beginning if the brand in question enjoys the herd effect (when you read 36 times about your friends becoming fans of marmite, unless you hate marmite you are most likely to become a fan yourself). I reckon that a conservative estmate will tell you that over million of people have read that their friends became fans of marmite. That a hell of a lot of free PR.

The visible semantics of becoming a fan is obviously far stronger than if it were ‘Asi subscribed to the Apple page updates”. Becoming a fan is publicly declaring their emotional proximity (brrrr. love, that is. must stop using stupid marketing jargon!) and thats a massive value for brands. To use the marmite example again, I reckon that a conservative calculation will tell you that over million of people have read that their friends became fans of marmire.

So to conclude, in the case of popular pages currently there is far more value to brands than to the people. I don’t think that people accept some reciprocity or thinking in terms of value but it would be nice if brands will adopt the mantra that the love that you take equals to the love that you make.

I’m waiting to read about marmite (for example) sending free special edition sample to all it’s facebook fans or free marmite for life for active fans, or any other nice gesture that people will talk about. They should look at how innocent, the masters of nice gestures handle their fan base

Devamını Okumak için Tıkla

Twitter Chat Rooms

Twitter Rooms
Here is an idea that’s been pestering my mind for a couple of weeks now. It is far from being fully thought through and it might be complete rubbish but I think there is pinch of potential in this half-baked thought so your suggestions and feedback are hugely appreciated.

The idea comes from both active participation and passive observation. The behaviour is there, the technology is there, now it just needs a nice wrapping/positioning and we might create something useful, or not ;-). Come to think of it, TweetDeck with it’s search and groups columns / functionality if not too far off from what I have in mind.

Most users of twitter simply participate in the ongoing flow of mishmash tweets on the main feed. TweetDeck allows you to set groups - put your contacts into more manageable / contextual columns like friends, social-media buffs, work-buddies etc. With the search you can set up a column that tracks tweets from the global or local twitterverse. Once created these additional columns will automatically update allowing the user to keep track of a twitter threads far easier.

But one common behaviour is begging for a bit of facilitation. What I have in mind is an effortless creation / engagement in Twitter-Rooms - disposable, pop-up, contextual communities that gather around a shared object in real time.

The most obvious example is what you can call TOTV - Tweet over TV:

Currently people randomly tweet their comments when watching something on TV - whether it’s the Daily Show or a presidential debate. More often than not one or more of your contacts is watching the same program and now you got a conversation - but sometimes it’s just you. So imagine that for every event/program (X-factor, Superball, Big brother etc) you can quickly tune in or create a Twitter Room [Twitter (fo)room?] and for the next half an hour you are part of a contextual, disposable community comprises of many more outside your network that gather around that shared object, conversing, bantering, commenting, swearing and what not. In the past, we used to watch big live events at home, sharing the experience with our immediate surrounding or over the phone / text with our friends, and then converse about them the next day at the office. Now we can have a much broader, more immediate, compelling shared experience in real time.

The next immediate application has to do with unfolding events in the real world. The Mumbai attacks are already considered as a milestone in the fundamental shift in the way news is reported and consumed worldwide. I wonder what would have been the experience if all the people who where there and reported in a fairly dispersed manner had a more designated shared space. There are clear benefits for both the individual and the group.

As I said, the technology is there as well as the behaviour. But it is largely taking place in a scattered way within the mess of the main feed, and we are restricted to our network of contacts. It would be nice to be able to join in a pop-up, disposable conversation/community around any shared object that we fancy, which enable us to both expand the conversation and to converse in a designated space, turning down/off the noise of the main feed to participate in highly contextual conversation.

naff said. what say ya?

Devamını Okumak için Tıkla

Facebook James Bond Ajanları

İsrail istihbarat kurumları, Hamas ve İslami Cihat´a karşı Facebook´u kullanıyor.


---------------------------------------------------------------------------

İsrail istihbarat kurumları Gazze'de Hamas ve İslami Cihat Örgütü konusunda bilgi toplayacak muhbirler bulmak için sosyal paylaşım sitelerinden faydalanıyor. Gazze Şehri’nin merkezindeki bir internet kafede, çoğunluğu gençlerden oluşan bir kalabalık var.

Bu gençlerin bazıları Facebook’un kölesi olmuş durumda.

Kafenin sahibi Muhammed, “Günde 10 saat Facebook’tayım, 200’ün üzerinde Facebook arkadaşım var” dedi. Ancak Gazze Şeridi’ni kontrol altında tutan Hamas, Gazzelilerin bu sosyal paylaşım siteleri sayesinde İsrail’in ajan toplamasının kolaylaştığına inanıyor.

İsrail uzun zamandır militan grupların faaliyetlerini kontrol altına almak amacıyla uzun zamandır Batı Şeria ve Gazze’deki muhbir ağlarından faydalanıyor. Bugüne kadar işbirlikçiler yakalandıkları zaman genellikle öldürülüyordu. Hamas’ın bu hafta İsrail ajanı olarak çalıştığı keşfedilen kişilerin idam edileceğini açıklayarak bunun resmi bir politika olduğunun da altını çizmiş oldu.

ÖZEL HAYATLARINI ORTAYA DÖKÜYORLAR

Hamas kontrolündeki İçişleri Bakanlığı’nın sözcüsü Ehab el Hüseyin, “Facebook, İsraillilerin kullandığı dev bir araç. Pek çok insanın güvenliğini nasıl sağlayacağı konusunda bir fikri yok. İnternete girip eşleri ya da kız arkadaşlarıyla olan sorunları dahil bütün özel hayatlarını ortaya döküyorlar” dedi.

İsrail’in istihbarat ajanları da bu sayede bu insanlarla telefon, e-posta ya da Gazze’deki İsrail ajanları vasıtasıyla bağlantı kurup ellerindeki bu özel bilgileri insanları ajanlığa ikna etmek için kullanıyor. Hüseyin, “İnternet yüzünden insanlar İsrail’in kendileri hakkında her şeyi bildiğini düşünüyor” dedi.

İsrailli istihbarat uzmanı ve “İsrail’in İran’la Gizli Savaşı” isimli kitabın yazarı Ronen Bergman, ülkesinin istihbarat servislerinin sosyal paylaşım sitelerini kontrol altında tutmasından daha doğal bir şey olmayacağı görüşünde.

BOND'U BİLE ŞAŞIRTIR

İsrail’in kimi yanına çekebileceğini bulmak için insanların internette paylaştıkları detaylı bilgileri kullandığını söyleyen Bergman, “50 yıl içinde İsrail gizli servisinin, Shin Net’in ve askeri istihbaratın dosyalarını açarsanız, İsrail’in Gazze Şeridi’nde kullandığı teknolojinin James Bond filmlerindeki dahi Q’yu bile şaşırtacağını görebilirsiniz” dedi.

Ancak Bergman istihbaratçıların şu anki düşüncesinin internet üzerinden toplanan kişisel bilgilerin uzun vadeli muhbirler toplamak için insanlara baskı hatta şantaj yapmak için kullanıldığını düşünüyor.

Bergman’a göre bu tür tehditler genellikle insanları işbirliği yapmaya ikna etmek konusunda her zaman yeterli olmuyor ama internet üzerindeki detaylar istihbarat örgütlerinin işe yarar insanları seçebilmesini sağlıyor. Özellikle de Hamas’la ya da terör örgütleriyle kolayca bağlantı kurabilenler tercih ediliyor.

"SADECE HAMAS SÖZCÜSÜ OLDUĞUMU SÖYLÜYORUM"

İsrail hükümeti ise bunun hükümet işi değil istihbarat kurumlarının çalışma yöntemleriyle alakalı olduğunu söyleyerek bu konuda açıklama yapmaktan kaçındı. Hüseyin bile bir Facebook sayfası olduğunu kabul ediyor ancak, “Facebook’ta paylaştığım bilgilere dikkat ediyorum. Sadece Hamas sözcüsü olduğumu söylüyorum” diyor. Hatta kendisi muhtemelen Hamas’ın internetteki tek üyesi de değil.

Bergman bunun sebebinin diğer iletişim kanallarının, özellikle cep telefonlarının, kolayca takip edilebilmesi olduğunu düşünüyor. Dolayısıyla internet daha tercih edilebilir bir seçenek haline geliyor.

İsrail istihbaratının olası muhbirler bulmak adına sosyal paylaşım sitelerini yakından takip etmesinin sebeplerinden biri çünkü Bergman’a göre eski işbirlikçi kaynakları artık tükenmiş durumda.

İNTİFADA İŞLERİ DEĞİŞTİRDİ

2000 yılında başlayan ikinci intifadaya kadar binlerce Gazzeli her gün çalışmak için İsrail’e geliyordu. Bu insanların İsraillilerle doğrudan iletişimleri vardı. Dolayısıyla İsrailli ajanlar yanlarına kolayca yaklaşıp işbirliği teklif edebiliyorlardı.

Ancak bugün sınır kapanmış durumda. Tekerlekli sandalyede ya da bandajlarla sarılmış halde İsrail’e tedaviye gelenler haricinde Gazze’ye kimsenin girişine izin verilmiyor. Bazıları bu insanlara da Hamas ya da İslami Cihat konusunda sorular sorulduğunu ifade ediyor. Örneğin soyadını vermek istemeyen Khaled isimli Gazzeli bir genç adam, “Mahallemde tanıdığım, üye olduğunu bildiğim birileri var mı diye bana sordular” dedi.

Khaled geçen yılki Dökme Kurşun Operasyonu’nda yaralandığı için tedavisi için sık sık İsrail’e gitmek zorunda kalıyor. İsraillilere anlattıklarının zaten bilinen şeyler olduğunu söylese de istihbarat yetkililerinin nasıl çalıştığı konusunda açıklama yapabiliyor.

“Hakkınızda her şeyi bildiklerini söylüyorlar ama aslında tek bildikleri Facebook’ta paylaştığınız şeyler” diyen Khaled, böyle bilgileri paylaşmanın doğru olmadığını çünkü bu sayede İsraillilerin Gazzelileri kontrol ettiğini söylüyor.

Geçen yıl İsrail, güvenlik güçlerinin Gazzelileri, militan gruplar hakkında bilgi vermedikçe şehirden çıkamayacakları yönünde uyardığı iddialarını “gülünç” bulduğunu açıklamış ve yalanlamıştı.

Devamını Okumak için Tıkla